Petra Teunissen houdt op vrijdag 5 april 2019 een lezing in de bibliotheek over Clare Lennart, een krachtige en onconventionele vrouw, die radicale keuzes maakte in het leven en de letteren. Na een schets van Lennarts leven zal zij ingaan op de actualiteit. Waarom zijn Clare Lennarts boeken nog steeds het lezen waard en wat kunnen moderne vrouwen en mannen van haar leren?
Na de lezing is er gelegenheid om vragen te stellen en de biografie van Clare Lennart te laten signeren. De lezing begint om 19.00 uur en de toegang is gratis. Voor meer informatie zie de website van de Bibliotheek Aan Zet.
Tot en met 23 juni 2019 is in museum Meermanno de fraaie expositie ‘De bijzondere Band: Art Nouveau-boeken van Dijsselhof, Lion Cachet en Nieuwenhuis’ te zien. Die tentoonstelling is sowieso voor iedereen aan te raden, maar voor liefhebbers van Clare Lennart is het extra interessant omdat de drie ontwerpers samenwerkten met de ouders van Clare Lennart: Da Doyer en Luite Klaver. Clare groeide op onder een lamp van Nieuwenhuis, met wie Klaver goed bevriend was. Zij werkten samen aan de lithografieën voor boeken met beschrijvingen van planten. Op de expositie ligt een blad van Nieuwenhuis uit een plantenatlas, waarin ook litho’s van Klaver zijn opgenomen. Klaver wilde zich echter meer richten op zijn schilderijen en stopte met zijn werkzaamheden in de toegepaste kunst.
Da Doyer werkte tijdens haar studietijd in het Amsterdamse atelier van Dijsselhof. In haar familiegeschiedenis Weleer (p. 176) schrijft Clare dat Dijsselhof op klompen door zijn kletsnatte atelier waadde, waar hij met een overvloed van water aquarellen van vissen afspoelde om het transparante van het waterlandschap volledig te bereiken. Clare portretteerde Lion Cachet in het tweede deel van haar roman De blauwe horizon, waarin ze het kunstenaarsmilieu van haar ouders uit het fin de siècle levendig schetste. Ze noemt hem Maurice Lion, een tekenleraar aan diverse scholen in Amsterdam met een ‘fel uitschietend puntbaardje’. Op onderstaand schilderij van Isaac Israëls uit 1894 zie je van links naar rechts Lion Cachet, Dijsselhof en Nieuwenhuis.
Marie-Christine Engels schreef in het eerste nummer van Historica van 2019 een fijne, interessante recensie van de biografie van Clare Lennart. Historica is een wetenschappelijk en peer-reviewed Nederlandstalige tijdschrift voor iedereen die geïnteresseerd is in gender-geschiedenis. Engels gaat dan ook vooral in op de keuzes die Clare Lennart maakte als vrouw en als broodschrijfster: “Haar biografie attendeert op de tendens na de Eerste Wereldoorlog om een onderscheid te maken tussen literatuur en de damesroman. Vanuit een gunderperspectief kan daar verder op aangehaakt worden.”
Literatuurcriticus Hans Werkman van het Nederlands Dagblad was aanwezig bij de Biografie-dag van het Louis Couperus Genootschap in 2018 en schreef er een mooie column over. Hij had en heeft Clare Lennart hoog als een integere, humane schrijfster, ook al weet hij nu meer over haar schaduwkanten.
Zaterdag 30 maart: de jaarlijkse Parelduikermiddag in de Openbare Bibliotheek Amsterdam aan de Oosterdokskade (Theaterzaal). Petra Teunissen, biografe van Clare Lennart, spreekt over Frans Coenen en #MeToo (literaire relaties in het interbellum). Bart Slijper, biograaf van J.C. Bloem en Willem Kloos, zal vertellen over de biografie van M. Nijhoff waar hij aan werkt. En Elisabeth Tonnard leest voor uit haar debuutbundel Voor het ideaal, lees de schaal. De middag begint om 16.00 uur en de toegang is vrij. Gratis drankje. Meld u voor de zekerheid aan via de agenda.
